خداوند، بزر گترین فیلم ساز دنیا

همیشه و در همه حال فکر می کنم. خداوند، خالق هستی بزرگترین فیلمسازه . چه فیلمنامه هایی

 برای موجودات روی زمین می نویسه . چه سکانس هایی ، چه ورود ، خروج های خوبی و چه تدوین

زیبایی ، هرکی بر حسب فیلمنامه خودش به انتها می رسه و پرونده اش بسته می شه. اگه فیلمساز

ها به چرخه حیات خوب و با تفکر دقت کنند . چه فیلمهای انسانی زیبایی می شه ساخت و می توان

 دنیا را متحول کرد. بهترین هنر نگاه کردن به چرخه طبیعت است و تجربه گرفتن از آن که نیاز به هیچ

دانشگاهی نیست . هنرمند بدون اتصال به طبیعت و ماوراء عنصری است بی ارزش و حرفی برای گفتن

ندارد.

استاد همیشه جاوید سینما

من نمی خواهم تکه های زندگی را فیلم کنم چون مردم می توانند این تکه ها را در خانه شان، در خیابان، یا حتی بیرون از سالن سینما هم ببینند. مردم مجبور نیستند برای تکه های زندگی پول بدهند. ضمنا من از افسانه صرف هم اجتناب می کنم چون مردم باید بتوانند خودشان را با شخصیت های فیلم تطبیق بدهند وبا آنها احساس آشنایی و نزدیکی کنند. ساختن فیلم در وهله اول یعنی گفتن یک قصه. این قصه می تواند بعید وغیر محتمل باشد والبته تماشایی وانسانی .

                                                                                        استاد آلفردهیچکاک

«هیچکاک» یکی از بزرگترین مخترعین فرم در تاریخ سینماست و شاید تنها  فردریش ویلهم مورنا  و سرگئی آیزنشتاین، بتوانند در این زمینه با او قابل ستایش باشند.

                                                                    کلود شابرول- اریک رومر

آنها رعایت نمی شه . کارگردانی که تعطیله . فیلمنامه تکراری. فیلمبرداری که اصلا" حرف زدن درباره اون

وقت تلف کردنه .تدوین که رکن اصلیه هرفیلمه حتی یه فیلم  ساده جشن تولد مرخصه. موسیقی از همه

بدتر و بازیگر که دیگه نگو بدنهای خسته و کرخت معلومه که هی می خورن و می خوابند  و تنها چیزی که

فکر نمی کنند بازیگریه فقط اسم بازیگرو با خودشون حمل می کنند. باند بازی هم که شده یه چیز عادی

در این سینمای بی در و پیکر. خود عوامل سینما دارند تیشه به ریشه سینما می زنند.

نوشتن درباره سینما

درمورد نوشتن درباره سینمای ایران، من اگه بنویسم بد می نویسم و شاید یکسری از دوستان ناراحت 

بشوند و اما در مورد سینمای جهان ، به زیبایی هر چه تمام فیلم می سازند که  خود فیلم گویای همه

چیز است و نیازی به نوشتن من نیست . فقط جزئیات تکنیکی باقی می مونه که بحث کردن در مورد آن

زمان زیادی می خواهد که در اینجا نمی شود صبحت کرد.

در سالن جدید و با سبک نو برای شما عزیزان فیلم نمایش خواهم داد و فکر می کنم شلو غ ترین سالن

شهر بشه .  در وبلاگم منتظر تحولات تازه  باشید . اینجا تنها نقطه ارتباط من با مردم است.

ساخت فیلمهای مستند، داستانی ، آموزشی ، تیزر های تبلیغاتی ، فیلمبرداری از سمینارها و مجالس

رسمی، عکاسی تبلیغاتی و صنعتی ، ساخت انیمیشن ، اجاره وسایل فیلمبرداری ، ساخت ویدئو کلیپ

نمایش فیلم ، مونتاژ فیلم

شماره تماس: ۰۹۱۲۳۷۹۳۵۹۰-  ۶۶۴۳۳۲۰۸  

خیلی ها می پرسند ، کجا میری ، کجا نمایش فیلم می ذاری بالاخره هرکی این کاره باشه خودشم

میدونه چکار کنه ، کجا نمایش بذاره  و آدمهای خودشو بیاره فیلم تماشا کنند. این که غصه ای نداره .

استادی داشتیم می گفت: مثل خفاش باشید ، هر جا رو بستن از یه سوراخ دیگه بیاید بیرون، از تاریکی

به روشنی . فکر می کنم بااین نوشته همه فهمیدید چی گفتم و دیگه توضیح نمیدم چی بر سر من در

این مدت اومده.

برنامه نمایش فیلم از تاریخ31 /01/87 تا تاریخ 06/02/87

سلام، شاید از تاریخ ۱۳/۰۲/۸۷  دیگه من در سالن کو چک نباشم و شخص دیگری در سالن باشد . یا

اصلا" سالن بسته شود. ولی وبلاگم باز است  و   در مکانی دیگر برای نمایش فیلم در خدمتتان هستم.

خیلی سعی کردم روح طراوت و شادابی را  به سالن بر گردانم و اشتباهات گذشته دوستان را در مدیریت

سالن  جبران کنم و در این مدت به روشهای جدید برنامه ریزی و اداره سالن رسیدم که به درد سال ۲۰۰۸

می خورد تا سالن را رشد دهد و حتی در  دوره ای که  بقالیها هم فیلم می فروشند چگونه مردم را

با سالن سینما آشتی داد  و   آنها را به فیلم دیدن سوق داد. تا حدودی در این زمینه مو فق شدم .

تلاش کردم . گوشه ای لم ندادم و سیگار بکشم و  حرفهای شاعرانه بزنم و آشغال زیر میزم تا مچ پام

بالا بیاید برنامه ها را بدون وقفه دادم . فقط یک بار سالن در ایام عید تعطیل شد به دلیل خرابی دستگاه

نمایش فیلم .خیلی خوشحالم از آشنایی با شما ها . خیلی چیزها یاد گرفتم .حتما" برنا مه نمایش

سالن جدید را با سیستم جدید،در وبلاگم درج می کنم تا از نمایش فیلمها بتوانید استفاده نمایید.

و جنبش  ،  سبک خاصی در سینمای آمریکا بوجود آوردن و فیلمهاشون همیشه مطرح و پر فروش بود .

گروهی درست کنم و یه سبک جدید در سینمای ایران بوجود بیاورم، ولی با خود می گم ول کن ایرانی ها

گروهی نمی تونند کار کنند  . هم دیگرو می خورند مثل فوتبالمون، توی کارهای انفرادی همیشه اولیم.

فیلمبردار یا تصویر بردار

فیلمبردار عروسیه که جلوی چشمهای آدم رژه می ره. این نوار مغناطیسی ویدئو بد جا افتاد تو جامعه

ما ،هر کی رو می بینی می گه فیلمبردارم.هندی کم ما رو بیچاره کرده .همه هم شاسی دوربینو می

گذارند رو اتوماتیک و شروع می کنند به پلان گرفتن و جالبه هیچ کس هم به کیفیت کاری نداره و همه

هم فیلمبردار مجالسن  و مثل قارچ رشد کردن و وقتی سوالی هم در مورد تکنیک ساده فیلمبرداری

میکنی می ایستند ها ج و واج به آدم نگاه می کنند. حتی یه مشکل ساده مثل  گیر کردن فیلم داخل

دوربین رو هم نمی تونند حل کنند و هنوز من نتونستم تو این جامعه حالی کنم که بابا ، اونی که فیلم

نگاتیو ۳۵ میلیمتری می اندازه داخل دوربین و اتو مات کار نمی کنه فیلمبرداره و اونی که نوار ویدئو می

ذاره داخل دوربین و اتومات کار نمی کنه تصویر برداره.

و  در آخر امیدوارم این تصویر برداران مراسم عروسی مثل قارچ رشد نکنند  و سوپر مار کتها هم فیلم

نفروشند و به همون ماست فروشی قناعت کنند.